ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ,ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ

4 μικρές ιστορίες μετανάστευσης από κατοίκους της Κρύας Βρύσης [Έδεσσα]

Από εδώ η μετανάστευση έγινε μετά το ’50. Προς την Γερμανία κυρίως. Τότε μιλάγανε για σκλαβοπάζαρα, αλλά όσοι πήγανε στη Γερμανία απόκτησαν περιουσίες και σήμερα τους δείχνουμε με το δάκτυλο. Δεν υπάρχουν, βέβαια, εμπορικές επαφές με τους συμπατριώτες μας στη Γερμανία, έτσι ώστε να βοηθήσουν στην προώθηση των προϊόντων του τόπου. Δεν είναι όπως τα Αμπελάκια παλιά. Δεν έχουμε επαφή για τη προώθηση των προϊόντων στην εκεί αγορά. Και όμως, κάτι θα μπορούσε να γίνει κυρίως για τα ροδάκινα… Και η αλήθεια είναι ότι τα σπαράγγια πάνε καλά γιατί τα τρώνε πολύ οι Ευρωπαίοι. Για σαλάτα.Οι Έλληνες; Οι Έλληνες θέλουν να τους κάνουν ότι έκανε ο Καποδίστριας με την πατάτα. Τώρα το σπαράγγι τους μυρίζει χώμα. Την εποχή της μετανάστευσης φεύγει κόσμος από εδώ και ο περισσότερος πάει στην Δυτική Γερμανία. Οι περισσότεροι γυρίσανε. Αυτοί που μείνανε, κάπως αφομοιώθηκαν. Η τρίτη γενιά δε ξέρει ελληνικά. Έκανα κι εγώ εκεί 9 χρόνια. Ο πολύς κόσμος έφυγε με τη μετανάστευση, από τη δεκαετία του Κυρίως στη δυτική Γερμανία, γιατί ήτανε πιο εύκολο. Στο μεταξύ άλλαζε η Κρύα Βρύση και η Ελλάδα όλη. Και αυτό γιατί εμείς στέλναμε τα χρήματα από την Γερμανία και
τις άλλες χώρες. Εμείς θέλαμε να χτίσουμε ένα σπιτάκι, αλλά από το σπίτι κινείται όλη η Ελλάδα οικονομικά. Υπάρχει οργασμός: τα τούβλα, τα κεραμίδια, τα ζύλα, το τσιμέντο, ο άσβεστης, τα χαλίκια, τα καρφιά, τα πάντα… Έτσι, όσο ήμασταν εκεί, η Ελλάδα πήγαινε και στέλναμε χρήματα και η Ελλάδα πήγαινε καλά. Και η ναυτιλία βέβαια… (Μενέλαος Σ.)

Για τη μετανάστευση πότε ήτανε; Εκεί, τέλος ’50 αρχές ’60. Πριν φύγουν μαζευόντουσαν στα σπίτια
σι συγγενείς, δεν γινόταν τίποτα άλλο. Πολλοί φύγανε πιο νωρίς, μετά το πόλεμο. (Δέσποινα Κ.)

Μετανάστευση; Κι εγώ ήτανε να πάω. Πήγα να γραφτώ στην Έδεσσα, αλλά τελικά δε πήγα. Εκεί υπήρχε γραφείο, για να σε γράψουν να πας. Να πληρώσεις κάτι και να φύγεις. Εγώ μόλις πήγα στα
γραφεία μετάνιωσα. Όταν φεύγανε από το πρακτορείο για τη Γερμανία δεν μαζευότανε
κόσμος. Και για την Αυστραλία φεύγανε, και τότε μαζευότανε κόσμος. Σαν να πέθαινε αυτός ο άνθρωπος. Έκανες ένα μήνα τότε να φτάσεις στην Αυστραλία. Σαράντα μέρες έκανες. Παλιά, πολύ παλιά, δεν είχε Γερμανία. Για Αυστραλία φεύγανε. Εμένα, ο ανιψιός μου ήθελε να με πάρει, αλλά εγώ δεν ήθελα. Εδώ παλέψαμε, ότι κάναμε, μόνος. (Λάζαρος Τ.)

Το ’50-’52, μετά την, ας πούμε, αποκατάσταση της νομιμότητας, η Κρύα Βρύση, παρά το ότι είχε χώρο να ζήσει πολύς κόσμος -τα γεωργικά προϊόντα δεν είχαν πέραση φαίνεται, έβαζαν τότε βαμβάκια, φασόλια στάρια, καλαμπόκια, δεν υπήρχαν καπνά τότε, δεν υπήρχε άλλη
παραγωγή- είχε βγει ένας νόμος ότι μπορούν να πάνε να μεταναστεύσουνε, είτε στην Αυστραλία, αλλά περισσότερο στη Γερμανία. Για την Αυστραλία υπήρχαν κάποιοι περιορισμοί, ζηιούσαν κάποιες ειδικότητες. Και εγώ είχα υποβάλει τα δικαιολογητικά μου. Για να πάω το ’55. Στη Γερμανία πήγε πολύς κόσμος τότε. Τώρα υπάρχει επιστροφή και προχθές πάλι ήρθε ένας φίλος μου: «Γιώργο, λέει, θα κάτσω εδώ πέρα να απολαύσω την Κρύα Βρύση!». Λέω «Εσύ που πήγες στην
Ευρώπη, θα φέρεις και λίγο φως». Βέβαια, εμείς τους πήγαμε το φως, αλλά κάτι καινούργιο θα φέρει να προσφέρει στην Κρύα Βρύση. Επιστρέφει ο κόσμος και κτίζει και αρκετά σπίτια, με καλή ρυμοτομία, με σχέδια αρχιτεκτονικά και λοιπά, για να μπορέσει να ζήσει κάπως καλύτερα. Και τους δέχεται και ο κόσμος με ευχαρίστηση. (Δάσκαλος Γεώργιος).

[Β. Νόττας, δήμος Κρύας Βρύσης, 1998. «Κρύα Βρύση – Μαρτυρίες»]

Κλασσικό

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s